ไร้สาระบทที่16

                       เรื่องของเวลา

เวลานั้นมันผ่านไป โดยไม่เคยจะรอใครและไม่ง้อใคร

แต่ทำไม เวลามันต้องเกิดมาคู่กับนาฬิกา เออว่ะ คิดไปคิดมาแม่ง งง

ในเมื่อ...

เวลา มันเดินไปข้างหน้าอย่างเดียว
นาฬิกา มันก็เดินวนเวียนหมุดอยุ่ที่เดิม

เวลา มันย้อนกลับไม่ได้
นาฬิกา แค่ปรับหมุน มันก็ย้อนกลับละ

เวลา เมื่อสูญเสียมันไปแล้ว เอากลับมาไม่ได้หรอก
นาฬิกา เสียแล้วก็ไปซื้อใหม่ได้

เวลา ใครๆก็มีทั้งนั้น มีให้ฟรีๆ
นาฬิกา ต้องเสียเงินไปซื้อมัน

แล้วอย่างนี้มันจะเข้ากันได้ยังไงวะ

แต่...

ถ้าเราไม่มีนาฬิกา เราจะรู้เวลาไหม หรือว่าถ้าเรามีแต่นาฬิกา แต่ไม่รู้จักเวลา นาฬิกาก็ไม่ประโยชน์อะไร

แม้ว่า2สิ่งนี้จะต่างกัน ถ้ามันจะคู่กันแล้ว ย่อมมีจุดร่วมกันเสมอ เพียงแค่ว่าเราจะมองเห็นหรือป่าว

สุดท้ายก็แม่งเอามาเปรียบกับความรักจนได้ เหอะๆ

กู...อาจเหมือนกับเวลา ที่ชอบเดินไปข้างหน้า
หาสิ่งใหม่ๆที่ท้าทาย โดยทิ้งหลายสิ่งไว้ข้างหลัง

เขา...อาจเหมือนกับนาฬิกา ที่ยังเป็นแบบเดิมๆ
ใช้ชีวิตและทำหน้าที่ไปเรื่อยๆ ในมุมเก่าๆ

กูอาจไม่พบกับเขาเลย ถ้ากูยังดึงดันจะมองแต่ข้างหน้า และ กูอาจไม่พบกับเขาเลย ถ้ากูไม่มองไปข้างหลัง

เขาอาจยังไม่เห็นกู เพราะเขายังอยู่แบบเดิมๆ และ เขาอาจยังไม่เห็นกู เพราะเขายังก้มหน้าก้มตาทำหน้าที่ของเขาไป

แต่กูก็ยังเฝ้ารอ เฝ้ามองเขาอยู่...ความแตกต่างอาจสร้างกำแพงบังเขาอยู่
แต่กูเชื่อว่าสักวัน สิ่งนั้นแหละที่จะเชื่อมโยงใจเราเข้าหากัน (อ้วก...55+)


สุดท้ายความแตกต่าง จะเติมเต็มส่วนที่เราขาดหาย และกลายเป็นคำว่า "กันและกัน"